Reflection The Imagin 'บ้าแต่สิ่งที่ชอบทำ'

Hearts Reflection
ตอนที่ 1 ย้อนสู่ห้วงเวลา

ท่ามกลางความมืด ที่ปกปิดครอบคลุมทั่วสารทิศ.. ประตูรอบกาย ที่บ่งบอกถึงวันเวลา อดีต ปัจจุบัน อนาคต.. เด็กสาวผมสีเขียวใบไม้ ยืนอย่างเหม่อลอย จ้องมองไปที่ประตูเหล่านั้น.. ก่อนจะเลือกเปิดบานหนึ่ง ที่อยู่เบื้องหน้าเธอ..และก้าวเข้าไป.. แม้ว่าข้างหน้านั้น... จะเป็นสิ่งที่เรียกว่า..

“ความมืดมิด”

...........................................................

..ฝุ่บ!!

เสียงถีบผ้าห่มจนตกเตียง ก่อนที่ร่างเด็กสาวคนหนึ่งจะลุกพรวดขึ้นด้วยความตกใจ... หนึ่งปีที่ผ่านมา กับการแข่งขันค้นหาผู้กำจัดหลุมดำที่จบสิ้นไปแล้ว...
แต่สำหรับเธอ.. ความฝันแปลกประหลาดได้ถาโถมเข้าใส่.. ทุกวัน.. วันที่เธอมองเห็นประตูหลายๆบาน... สะท้อน อดีต และปัจจุบันของเธอ.. หากแต่ ครั้งนี้.. เธอฝันว่าเธอได้เปิดประตูที่จะไปสู่ อนาคต..

ปัง!!

เสียงกระแทกประตูเข้ามา ทั้งๆที่ไม่น่าจะมี.. เด็กสาวสะดุ้งอย่างตกใจ พลันจะหยิบดาบที่วางไว้ที่หัวเตียง... แต่ทว่าไม่มีมันอยู่ตรงนั้น..

“...ตื่นหรือยัง.. เรอัล” เสียงผู้มาเยือนนั้นเอ่ย ก่อนจะชะงัก เมื่อเห็นเด็กสาวร่างเล็ก กำลังลุกลี้ลุกลน และมองมาทางเขาด้วยสีหน้าตกใจไม่แพ้เขา
“เจ้าเป็นใคร?” คำถามที่ถูกถามมา จากคนตรงหน้า มีผมสีน้ำเงินเข้ม เกือบจะดำปล่อยยาวช่วงครึ่งหลัง นัยน์ตาสีทองน่ากลัว.. แต่ท่าทางนั้น ช่างคุ้นตา เหมือนเป็นคนที่เคยสนิทกับเธอ..
“ซ..เซลเฟอร์หรอ..?” เธอถาม แต่อีกฝ่ายทำสีหน้าแปลกใจ
“..ละเมออยู่หรือไง หน้าข้า ไปเหมือนใครที่เจ้ารู้จักงั้นหรือ?” อีกฝ่ายถาม เรเวนนิ่งเงียบไป ไม่นานนัก ก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาอีก แต่มาจากห้องแต่งตัวที่อยู่ไม่ห่าง
“โธ่ๆ.. เฟเวโร ข้าบอกกี่ครั้ง ว่าอย่าเข้ามาในห้องของข้าโดยพละการน่ะ..” หญิงสาววัยเดียวกับชายที่ทำหน้าบึ้งๆไม่สบอารมณ์นัก เธอพูดบ่นๆใส่เขาอยู่พักหนึ่ง แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อหันมาเห็นเด็กสาวแปลกหน้า
“เอ๋.. นี่เจ้าไปพาใครมาอีกล่ะ..!?” หญิงสาวถามเฟเวโร เขาทำหน้าเบื่อๆ
“ข้าต่างหากที่ต้องการจะถามเจ้า!! เรอัล ตอนข้าเข้ามา ข้าก็เห็นเด็กคนนี้นอนอยู่ก่อนแล้ว” เฟเวโรเถียงเรอัล.. หญิงสาวผมสีแดงดำยาวประบ่า นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน..
“เอ่อ..ฉันชื่อเรเวน..” คำแนะนำตัว ที่ทำให้สองคนนั้นหยุดเถียงกันและหันมามอง เด็กสาวผมสีเขียวใบไม้ยาวประบ่า นัยน์ตาสีทอง ที่ดูเด็กกว่าทั้งคู่พอสมควร แต่ถ้าเขาแนะนำตัวแล้ว ไม่แนะนำตัวด้วย ก็จะเป็นการเสียมารยาท
“ข้าเฟเวโร” ชายหนุ่มผมสีน้ำเงินแนะนำตัว
“ข้าเรอัล..” หญิงสาวเอ่ยด้วยเช่นกัน
“เอ่อ.. ที่นี่ที่ไหนหรอคะ ฉันตื่นมาก็มาอยู่ที่นี่แล้ว..” เรเวนถามบ้าง พอฝันประหลาดๆนั้น ก็เกิดเรื่องประหลาดๆนี้อีก
“...คฤหาสน์แห่งเงาสะท้อน..” เฟเวโรตอบ เรเวนทำหน้างง พลางมองไปที่ปฏิทินที่แขวนไว้ข้างๆเตียง...
ไม่ระบุวันที่และพ.ศ... หากแต่เป็นรูปสามมิติ แสดงถึงระบบสุริยะเท่านั้นเอง..
“...เจ้ามาจากไหนกัน?” เรอัลถาม ปลุกให้เรเวนสะดุ้งตื่นจากภวังค์..
“ฉัน...” เรเวนอ้ำอึ้ง.. เธอสมควรจะตอบว่าอะไรดี
“เอาเถอะ แต่งตัวซะ.. เดี๋ยวฉันให้ยืมชุด บางทีเธออาจจะยังไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไรหรอก” เรอัลเอ่ยยิ้มๆ เฟเวโรหันไปมองเรอัลด้วยสีหน้างงๆ
“ถ้าเป็นศัตรูล่ะเรอัล!!”
“เด็กนะ เฟเวโร!! นายน่าจะหัดอ่อนโยนกับเด็กมั่ง โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงนะ!!” คำด่ากึ่งสั่งสอน ทำให้คนที่โดนต่อว่าชะงัก และเดินออกจากห้องไปด้วยท่าทีไม่ค่อยพอใจนัก
“อย่าใส่ใจเลยนะ เขาขี้หงุดหงิดงี้แหละ สงสัยคงไปมีเรื่องอะไรกับคุณท่านมา..” เรอัลพูด พลางถอนหายใจเล็กน้อย เรเวนพยักหน้า ก่อนจะรับเสื้อจากเรอัล
“จริงๆเธอก็ต้องไปพบกับคุณท่านด้วยนะ” เรอัลเอ่ย เรเวนทำหน้าฉงน เมื่อได้ฟัง
“หมายถึงถ้าเธอจะอยู่ที่นี่น่ะ” เรอัลพูดต่อให้หายข้องใจ เรเวนพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป..

.....................

ท่ามกลางห้องทำงาน ประตูถูกเปิดออก ก่อนที่จะเห็นสีหน้าของเฟเวโรที่ดูเบื่อถึงขีดสุด หญิงสาววัยไล่เลี่ยกับเขาที่นั่งอยู่ที่โต๊ะเบื้องหน้าเงยหน้าออกจากหนังสือ ก่อนจะลุกขึ้นมองเขาอย่างแปลกใจ เธอมีผมสีเงิน มัดรวบไว้เป็นหางม้า นัยน์ตาสีแดงม่วง
“อรุณสวัสดิ์อีกครั้ง.. เฟเวโร” เธอเอ่ยทัก ยิ้มให้เพียงเล็กน้อย
“..อรุณสวัสดิ์ เอริจิน” คำทักทายตอบห้วนๆตีเสมอจากเฟเวโร ทำให้หญิงสาวคิ้วขมวด
“อะไรพัดพาความหงุดหงิดมาให้เจ้ากัน” เอริจินถามด้วยความแปลกใจ
“... เดี๋ยวเรอัลคงพามา” เขาพูด ก่อนจะเดินมาชิดโต๊ะของเอริจิน เธอเงยหน้ามองเขาสีหน้าเฉยเมย
“อย่าทำงานให้หนักมาก ถ้าเจ้าเป็นอะไรไปแล้ว ทุกเช้า ข้าจะเถียงกับใคร?” เฟเวโรเอ่ย ก่อนจะสบตากับเอริจิน เธอนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะมีเสียงเปิดประตูเข้ามา ร่างของเรอัลเดินเข้ามาก่อนจะตามมาด้วยเรเวน ในชุดเสื้อแขนยาวเป็นแสกคลุมเข่า สีฟ้า
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่าน..” เรอัลเอ่ยกับเอริจินยิ้มๆ แต่เอริจินเพียงแค่นยิ้มเล็กน้อยเท่านั้น
“ข้าจะขออนุญาตท่าน ให้เด็กคนนี้พักกับเราได้หรือไม่..” เรอัลเอ่ย ก่อนจะผายมือมาทางเรเวน ที่มองซ้ายมองขวาอย่างไม่ค่อยชินตา
“เจ้าชื่ออะไรหรอ..?” เอริจินถาม
“ร..เรเวน.. เรเวน มิสทีเคิล” เรเวนตอบ
“มาจากที่ใด?”
“เอ่อ..” เป็นอีกครั้งที่เรเวนเงียบ..

“ไม่เป็นไร ถ้าเจ้าไม่ต้องการจะเอ่ยถึงมัน” เอริจินพูด น้ำเสียงเป็นกันเอง แม้หน้าตานั้นจะเฉยเมย
“เรอัล ไปจัดห้องให้เธอเถอะ..” เอริจินหันไปสั่งเรอัล เธอโค้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยิ้มให้เรเวน แล้วเดินออกไปทั้งคู่

“ไม่คิดสงสัยอะไรเธอเลยหรอ?” เฟเวโรเอ่ยถาม เอริจินหลับตาเงียบ
“ข้าไม่จำเป็นต้องทำงานให้หนักมาก... เจ้าเป็นคนขอร้องข้าไม่ใช่หรือ?..”

...........................................

“นี่.. คุณเรอัล” เรเวนหันไปเรียกเรอัล เรอัลหันมามอง
“เรียกพี่เรอัลเฉยๆก็ได้นะ” เรอัลเอ่ย
“..เอ่อ.. คุณคนนั้นเขาอายุเท่าไหร่แล้วหรอ??” เรเวนเอ่ยถาม เรอัลยิ้มเจื่อนเมื่อได้ยินคำถามนั้น
“เท่าๆข้ากระมัง..” เรอัลตอบ
“แล้วพี่เรอัลอายุเท่าไหร่ล่ะ?”
“ปีนี้ก็ยี่สิบเก้าได้แล้วล่ะ..”
“หา!!?” เรเวนร้องออกมาแทบจะทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น
“เอาล่ะ.. เราไปจัดห้องกันดีกว่านะ..” เรอัลแกล้งทำเป็นไม่สนใจในความแปลกใจของเรเวน.. ก็มีแต่คนหน้าเด็กขนาดนี้ ใครมันจะไปรู้ว่าใกล้เลขสามเข้าไปทุกวัน

“ว่าไง เรอัลคุง สบายดีไหม?” ไม่นานนัก ชายผมสีทอง นัยน์ตาสีฟ้าก็เดินมาทักเรอัลด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ก่อนจะมองมาเห็นเรเวน
“เด็กคนนี้ใครเอ่ย..” เขาถามยิ้มๆ
“ชื่อเรเวนน่ะ อาจจะมาพักอยู่กับเราสักระยะนะ” เรอัลอธิบาย เรเวนเพียงยิ้มให้เขา.. หน้าเหมือนอินเฟอร์โนแฮะ...
“ชื่อเรเวนหรอครับ.. เพราะดีจัง ผมชื่อ จิโงคุ ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เขาแนะนำตัวอย่างสุภาพ
“เรอัลคุง.. แล้วเช้านี้เป็นแบบเดิมหรือเปล่า.. หมายถึงท่านเอริจินกับเฟเวโรน่ะ..” จิโงคุหันไปถามเรอัล เธอเงียบไป
“อืม.. อย่างที่เจ้าเห็นนั่นล่ะ..” เรอัลตอบ เรเวนรู้สึกแปลกใจกับคำตอบเธอเล็กน้อย
“ทะเลาะกันเหมือนเดิมสินะ... เอ่อ.. อย่าลืมไปหาอาเมะละ เขาถามหาเธออยู่” พูดจบ จิโงคุก็ขอตัวเดินไป... เรเวนมองตามเขาไปครู่หนึ่ง
“นี่เรเวน..” เรอัลเรียก ทำให้เรเวนหันไปมองเธอ
“คะ..?”
“... ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ไปกันเถอะ..”

--------------------------------------------------

หุๆ.. เป็นDTWภาคใหม่ที่เน้นบท เฉพาะเรเวนคนเดียว..

จ..เฮ่ย แว้ก!!!!!!!!! (วิ่งหลบของที่คนอ่านปามา ข้อหาไม่มีคนอื่น(นอกจากเรเวน)และไม่ยอมลงอันเก่า)

อันเก่าก็แต่งงับ แต่หาเรื่องแต่งไว้ผลัดๆกันบ้าง คนแต่งเบื่อ~~~~(เป็นเหตุผลที่บัดซบมาก..)

เอาล่ะ มาดูตัวละครกันบ้าง

เรอัล.. วาดออกมาหน้าดุกว่าที่คิดไว้มาก อ้ากกก.. จริงๆเธอจะดูใจดีกว่านี้นะ..

เฟเวโร.. ถ้ามองผ่านๆ ดูไม่ดี จะเห็นว่าเหมือนเซลเฟอร์.. ไม่ก็ไซโร..(?)=_="

จิโงคุ พยายามวาดให้เหมือนอินเฟอร์โนที่สุดแล้ว แต่ผมต้องไม่เหมือนกัน.. ไม่รู้ว่าจะเหมือนหรือเปล่า เหอะๆ

เอริจิน.. (วาดออกมา เบี้ยวกว่าที่คิดมาก.. อยากวาดให้ดูบุคลิกขรึมๆ เท่ๆ แล้วก็สวยกว่านี้..T^T..)

ปล. สรุป.. มีตอนพิเศษมาให้พวกท่านตามทวงกันอีกแล้วสินะ...

/me เผ่น!!!